Jak sprawdzić, jaki rodzaj drewnianej podłogi posiadasz

Narzędzia i proste materiały eksploatacyjne, których będziesz potrzebować

Zanim zaczniesz identyfikować podłogę z twardego drewna, przygotuj kilka niedrogich przedmiotów: jasną latarkę (lub latarkę do telefonu), lupę jubilerską lub lupę 10–20×, mały nóż uniwersalny lub brzytwę (do dokładnego uniesienia łączenia), drobny papier ścierny (ziarno 120–220) do wykonania drobnej rysy próbnej, cienki śrubokręt lub szpachelkę oraz skalę cyfrową lub linijkę, jeśli chcesz zmierzyć grubość deski. Pozwalają one sprawdzić usłojenie, profile krawędzi i wykończenie bez zgadywania.

Proces identyfikacji podłogi krok po kroku (praktyczny, o niskim poziomie uszkodzeń)

1. Zacznij od przeglądu wizualnego

Przejdź się po pokoju przy świetle dziennym i latarką ustawioną pod niskim kątem nad deskami (światło padające). Zwróć uwagę na wzory słojów (proste, faliste, łuki katedralne), widoczne słoje, promienie rdzeniowe (plamki) i różnice kolorystyczne pomiędzy deskami. Zwróć uwagę, czy deski są wąskie (typowe starsze drewno liściaste 2–3 cale), czy szerokie (4 cale powszechne w instalacjach nowoczesnych/renowacyjnych).

2. Sprawdź krawędź i spód

Ostrożnie podważ listwę lub podnieś próg szpachelką, aby zobaczyć krawędź deski lub spód podłogi w miejscu, w którym deska styka się ze ścianą. Deska cięta na całej grubości będzie zwykle wykonana z tego samego materiału; na podłogach wielowarstwowych będą widoczne wyraźne warstwy (cienki fornir z twardego drewna na sklejce lub płycie HDF). Zwróć uwagę na obecność krawędzi obrobionych na pióro i wpust oraz grubość warstwy ścieralnej.

3. Wykonaj mały test końcowy

W niepozornym miejscu (wewnątrz szafy lub pod szafą) delikatnie przeszlifuj obszar ~ 1/2 cala drobnym papierem ściernym, aż do usunięcia wykończenia. Lite drewno będzie miało jednolity kolor (twardziel/biel) na całej grubości; drewno konstrukcyjne będzie miało cienką warstwę wierzchnią (1–6 mm) pod spodem inny materiał. To również ujawnia prawdziwy kolor drewna przed bejcowaniem/wykończeniem.

4. Dokładnie sprawdź ziarno, pory i promienie

Użyj lupy. Gatunki o otwartych włóknach (dąb, jesion) charakteryzują się dużymi, widocznymi porami i często promieniami rdzeniowymi – drobnymi wstęgowymi płatkami widocznymi w dębie ćwierćtartowym. Gatunki drobnoziarniste (klon, wiśnia) mają zwężone, trudno widoczne pory i gładszy wygląd. Orzech włoski ma zazwyczaj bardziej otwarte, jedwabiste słoje i ciemniejszą twardziel; hikora wykazuje dramatyczny kontrast kolorów pomiędzy bielem i twardzieli.

5. Używaj twardości i odczuwaj wskazówki (ostrożnie)

Jeśli można to sprawdzić, delikatnie wciśnij paznokieć lub małe metalowe narzędzie w ukrytą krawędź — drewno iglaste (sosna) łatwo się wgniata; twarde drewno jest odporne. Aby dokonać bezinwazyjnej wyceny, po przeszlifowaniu spróbuj zarysować monetą w niezauważalnym miejscu; twardsze gatunki drewna, takie jak klon czy hikora, wykazują znacznie mniej oznakowań niż sosna czy wiśnia. Unikaj agresywnych testów, które zniszczą Twoją podłogę.

Jak odróżnić drewno konstrukcyjne od litego drewna liściastego

Konstrukcyjne drewno liściaste jest produkowane z cienkiego forniru z twardego drewna klejonego na wielowarstwowej sklejce, płycie HDF lub rdzeniu z drewna iglastego. Można to rozpoznać, oglądając przekrój poprzeczny deski (pod listwą lub na odsłoniętym końcu): szukaj naprzemiennych warstw lub cienkiej warstwy wierzchniej. Lite drewno liściaste to pojedynczy kawałek drewna, który zwykle można wielokrotnie szlifować i odnawiać. Kluczowa jest grubość warstwy użytkowej (forniru): mniej niż ~3 mm to ograniczony potencjał uszlachetniania; 4–6 mm pozwala na 1–2 renowacje; > 6 mm jest podobne do litego drewna.

Gatunki pospolite, wskazówki szybkiej identyfikacji i twardość Janki (praktyczna tabela)

Poniżej znajduje się kompaktowy odnośnik obejmujący najpopularniejsze gatunki domowe i popularne egzotyczne, ze wskazówkami identyfikacyjnymi i przybliżoną twardością Janki, które pomogą Ci ocenić trwałość. Użyj tego podczas obserwacji przez lupę.

Wskazówki wizualne charakterystyczne dla niektórych lasów (krótki przewodnik)

• Promienie rdzeniowe i plamki: cecha charakterystyczna dębu (zwłaszcza białego dębu piłowanego).
• Jednolita, prawie szklista twarz z niewielką widocznością porów: prawdopodobnie klon lub brzoza.
• Mocne smugi koloru na przemian jasne i ciemne: hikora/pekan.
• Bardzo ciemne, bogato wybarwione deski o prostych słojach: często orzech lub niektóre egzotyki.

Gdy identyfikacja jest niejednoznaczna: profesjonalne kontrole i testy laboratoryjne

Jeśli przygotowujesz się do renowacji, odsprzedaży, ubezpieczenia lub dopasowywania desek zastępczych i nie możesz z całą pewnością zidentyfikować gatunku, specjalista od podłóg drewnianych lub laboratorium młynarskie mogą pobrać małą próbkę i potwierdzić gatunek (wizualna analiza mikroskopowa). Profesjonaliści mogą również mierzyć grubość warstwy ścieralnej za pomocą specjalistycznej suwmiarki i potwierdzać konstrukcję warstwy inżynieryjnej bez niszczącego usuwania.

Wskazówki dotyczące pielęgnacji i renowacji według wspólnych grup

Twarde, gęste gatunki (klon, hikora, egzotyczne)

Dobrze znoszą ruch, ale mogą być trudniejsze do równomiernego szlifowania ze względu na gęstość – należy używać szlifierek mechanicznych z agresywnymi materiałami ściernymi i zatrudniać doświadczonych lakierników. Spodziewaj się mniej widocznych wgnieceń; przerwy między kolejnymi naprawami są długie.

Gatunki drobnoziarniste (dąb, jesion)

Otwarte pory łatwiej ujawniają brud; rozważ wypełnienie porów podczas renowacji, aby uzyskać gładkie wykończenie. Dąb wybacza plamy i jest powszechnie dostępny do napraw.

Miękkie drewno (sosna, wiśnia)

Spodziewaj się wgnieceń i znaków; gatunki te są często wybierane ze względu na wygląd, a nie maksymalną trwałość. Używaj podkładek ochronnych i rozważ wykończenie olejem, które lepiej ukrywa wgniecenia.

Szybkie rozwiązywanie problemów: dopasowanie desek zastępczych

Dopasowując deski zamienne, należy pamiętać, że wiek deski, plama, narażenie na promieniowanie UV i głębokość szlifowania zmieniają widoczny kolor. Jeśli to możliwe, przynieś próbkę deski (spod progu szafy lub listwy) do dostawcy. W przypadku podłóg wielowarstwowych dopasuj oba gatunki i grubość warstwy użytkowej. Jeśli dokładne dopasowanie nie jest możliwe, zaplanuj renowację całej podłogi w celu uzyskania jednolitości.

Ostateczna lista kontrolna przed renowacją lub naprawą

• Potwierdź, czy jest solidny czy konstrukcyjny, sprawdzając krawędź lub pod listwą.
• Zidentyfikuj gatunki (skorzystaj z tabeli i wskazówek dotyczących słojów), aby wybrać odpowiednie bejce/wykończenia.
• Zmierz grubość warstwy ścieralnej na płytach warstwowych, aby dowiedzieć się, ile jest możliwych cykli szlifowania.
• W razie wątpliwości usuń małą próbkę i skonsultuj się ze specjalistą w celu identyfikacji mikroskopowej.

Identyfikacja gatunku i konstrukcji drewnianej podłogi wymaga bardziej uważnej obserwacji niż domysłów: użyj światła padającego, lupy i małego, odwracalnego testu wykończenia. Korzyścią są lepiej dopasowane naprawy, prawidłowe podejście do renowacji i dłuższa trwałość podłogi.